Jawel, het seizoen der tentfeesten is weer begonnen! De Kôle Kermse is alweer voorbij dit jaar en alle andere tentfeesten staan te trappelen. Ik sta niet zo te popelen om die feesten allemaal af te gaan. Ik heb het al eerder gezegd: ik hou niet zo van feestjes. Behalve dan de Ladies Night Mariënheem, die onlangs voor de tweede keer was georganiseerd. Ik heb me weer suf genoten! Glitters mag, stond op de uitnodiging en ik heb mezelf beglitterd. Neem een volle handtas mee, stond op de uitnodiging en ik heb van alles in mijn grootste handtas gegooid. Er is echter altijd baas boven baas: een strijkijzer had ik er bijvoorbeeld niet in maar eén van de andere feestgangsters wel!

Bij een kermis hoort muziek. Het weledel organisatricestrio bracht driestemmig een lied over bepaalde vleeswaren die op die avond niet aanwezig waren. We hadden een frisse start met de bingoronde met “Ja! Borstvoeding!, heb ik!” roepen en “Jij hebt ook Incontinentie!” aanwijzen bij de buurvrouw. Deze werd gevolgd door de muzikale bingoronde, die erg leuk was maar nog best moeilijk. Alles was wel met rood, liefde en harten, dus we streepten liefdevol K3, Nena en de Red Hot Chili Peppers af.  Tussen de bedrijven door kwam ‘de poets’ nog even schematisch uitleggen wat nu eigenlijk het verschil was tussen mannen en vrouwen. Best veel, zo bleek. De volle handtas kwam van pas bij een latere bingoronde waar lippenstift, pepperspray en een rode bh op de kaart moesten worden gelegd. Nee, het strijkijzer was niet nodig. De Tena Lady soms wel, jee wat hebben we gelachen!

Bij een kermis hoort ook een achtbaan. Of een reuzenrad, wat u wil. In ieder geval: hoogtepunten en dieptepunten. Daarvoor hoef ik echter niet naar een kermis. Voor ik mijn hart weer kon ophalen aan de Ladies Night zat ik namelijk vast in dat reuzenrad. Op het dieptepunt. In het donker. Dat is bepaald niet feestelijk, kan ik u vertellen. Alleen: het hoort erbij. Iedereen heeft in zijn of haar leven wel dieptepunten. Dat gaat meestal vanzelf weer over. Zo niet: roep om hulp. Dat heb ik gedaan en met een paar helpende handen kreeg ik het rad weer in beweging. Wat zeg ik: het schóót los en nu ben ik nog een beetje duizelig van die plotse opwaartse krachten.

Misschien scheelt het ook dat het seizoen der tentfeesten samenvalt met de lichte helft van het jaar. Het is langer licht, we krijgen af en toe alweer lentetemperaturen, de bloemen komen op en de bomen lopen uit. Jaaaaaaaa er zijn lammetjes in de wei en ook voor veel koeien breekt het weideseizoen zo zoetjes weer aan. Zonder jas naar buiten kunnen lopen, de warmte van de zon in je gezicht voelen, kijken naar een meesje dat nestmateriaal verzamelt: het zijn kleine geneugten die de kermis van de natuur ons gratis en voor niets levert. Ik ga er soms zomaar van zingen. Dat vinden mijn kinderen dan wel minder feestelijk, maar een kleinigheidje hou je toch.  Dan gaan ze maar buiten spelen, want dat kan nu ook weer veel meer.

Naar buiten! De natuur in waar alles tot bloei komt, naar de tentfeesten of gewoon lekker in de tuin of op het terras zitten. Meedoen in de mallemolen van het leven.

De vorst treed in, de ijsmeesters in ’t Fiestergoor in opperste paraatheid, winter!

Wees er snel bij, want het klimaat verandert in snel tempo zegt men. We hebben een bijzondere zomer achter de rug, dat is een feit en menig milieu-criticaster pakt dat aan om ons ervan te overtuigen dat we nog veel sneller aan de slag moeten met broeikasgas-reductie. Maar ja, hoe?

We rijden met veel meer mensen in meer auto’s veel meer kilometers dan ooit. De overheid ziet z’n kans schoon, om onder het mom van een beter milieu, wat extra accijns-inkomsten te genereren. U heeft geen keus, tanken moet, dat doe je niet voor de lol.

Ook vliegen kunnen we moeilijk laten. Schiphol mag niet groter worden, dus we willen er een vliegveld bij, Lelystad. Ook wij zitten straks in het fijnstof van de aanvliegroutes ervan. NRC checkte: een opstijgende Boeiing 747 stoot evenveel fijnstof uit als 1.000.000 (1 miljoen) vrachtwagens! Maar ja, we vliegen toch voor een weekend of midweek naar Londen of Barcelona, beetje scheef vind ik. Temeer daar vliegverkeer vrij gesteld is van ecotax, accijns, “vervuiler betaalt” enz. Voor de schone schijn planten vliegtuigmaatschappijen wat boompjes om de gewetens te sussen.  

Ander issue: dat wat van ver komt altijd beter. We halen meer en meer goedkope goederen uit Azië. Dat komt meestal met een zeeschip hier naartoe en ook die blijken veel vervuilender dan we ooit dachten. Nog los van een paar containers die in de Waddenzee vallen, goedkope goederen is leuk, maar het kent wel z’n prijs!

Gelukkig is er ook goed nieuws. De agrariërs: langzaam worden ze zeldzaam, maar ze doen het goed. De agrarische sector is de enige sector in Nederland die z’n emissie van broeikasgassen heeft gereduceerd en de emissiedoelstelling voor 2020 heeft gehaald (39% reductie). Het effect is helaas beperkt, want de agrarische sector is voor slechts 9% van de totale landelijke uitstoot verantwoordelijk. Dus echt zoden zet het niet aan de dijk, maar toch alle baat helpt wat. Ondanks de emissiereductie is er het afgelopen jaar voor € 90 miljard aan agrarische goederen geëxporteerd en dat brengt een bedrag in de staatskas van rond de € 40 miljard. Elke Nederlander profiteert daar dus flink van. Of je nu belastingbetaler bent of uitkeringsgerechtigde, als de overheid krap bij kas komt te zitten, dan bent U de melkkoe van de overheid.

Om het cirkeltje rond te maken: koester de agrariërs in je omgeving en de rest van Nederland/west Europa. Ze produceren kwalitatief zeer hoogwaardig voedsel, zijn wereldwijd koploper qua dierenwelzijn en lage belasting van het milieu. En dat alles voor een zeer schappelijke prijs.

Tied om de balk’nbriejpanne op t vuur te zett’n, betje lokaal slachtofval bakk’n. (reststromen benutten, no waste)

Op persoonlijke titel

Arjan Pakkert

Hoaze wil je in november nog een column schrijven?? Zo luidt het appje van ons aller Adje. Daar hoeft Hoaze niet zo lang over na te denken, natuurlijk wil hij dat. Het appje kwam in oktober, het moment waarop Hoaze nog niet wist dat November niet zo’n beste maand zou worden. Gelukkig is Hoaze cum laude afgestudeerd in de sterrenkunde, dus voor december heeft hij deze maar eens geraadpleegd en dat ziet er allemaal veelbelovend uit. Daarom zal ik u alvast een inkijkje geven in deze laatste maand van het jaar.

Het begin van december staat natuurlijk in het teken van de Goed Heiligman. De Sint die met zijn pieten alle schoorstenen weer vol pompt met cadeautjes en als klap op de vuurpijl volwassenen, met een gemiddeld beschikbaar geheugen van 2MB, aanleiding geeft om elkaar middels vuistslagen ook nog eens van de paar resterende MB’s af te helpen. Goed om te zien dat de samenleving zo zelfregulerend is en het ‘probleem’ zich via deze weg vanzelf oplost.

Ik zie nog meer positieve zaken, met name op het gebied van verkeersveiligheid. De tweede kamer heeft inmiddels een motie aangenomen waardoor de minister verplicht wordt de verbreding van de N35 te onderzoeken, een mooie mijlpaal, alleen zal het daadwerkelijke resultaat nog wel even op zich laten wachten. Er is wel iets anders dat meteen zijn vruchten afwerpt , de gele hessies!! Wat een toppers zijn dat. Ten eerste breken ze eerst half Frankrijk af en ten tweede klagen ze dat alles te duur wordt. Nu is Frankrijk niet mijn favoriete land, maar om nu naast alle gemeentelijke monumenten ook de auto van je buurman in de fik te steken…. dat lijkt me nou niet helemaal de bedoeling. Daarnaast is het misschien een goed idee om wat meer te gaan werken i.p.v. de mobiele reflectorpaal uit te hangen. Wellicht is er dan wel voldoende inkomen om rond te komen. U zult wellicht denken… Hoaze wanneer komt het positieve aan deze situatie?? Nou waarde lezer, in het kader van de verkeersveiligheid helpen die hessies wel, zeker als ze ook nog eens allemaal achter elkaar aan lopen, zijn ze zeer goed zichtbaar…. Hulde!!!

Hoaze draait de sterrenkijker even wat verder oostwaarts. Daar zien we de staart van december. Na wat heen en weer turen vallen er twee zaken op.

Allereerst kan ik u geruststellen, kerst 2018 gaat gewoon door! Jozef en Maria hebben de kerststal weer bijna glad, de os zal net op tijd terug zijn uit Rehab en de ezel heeft zojuist zijn veterstrikdiploma een prominent plaatsje gegeven in zijn nachtverblijf. Daarnaast gaan we er vanuit dat Jezus het voor de 2019e keer gaat redden om op tijd te komen. Alles geregeld, dus geen zorgen.

Grotere zorgen voorzie ik voor het nieuwe seizoen boer zoekt vrouw. Mijn collega columnist Rick Evers heeft over het afgelopen seizoen reeds prachtige proza geschreven en een paar gedragsissues pijnlijk blootgelegd. Deze columns waren eerlijk gezegd meer de moeite waard dan alle uitzendingen bij elkaar. Wat we dit jaar misten was een man als ‘Geile Geert’ of juist iemand die er zelfs nog nooit over gedroomd had. Het was dit jaar een aaneenschakeling van tenenkrommend schapengedrag wat er zelfs in resulteerde dat onze hond een privé abonnement op animal planet heeft afgesloten. Mocht Yvon besluiten volgend jaar terug te keren met BZV dan raadt Hoaze haar aan wat markante figuren op te snorren. Ik verwacht zelf dat ik haar op dit gebied nog wel wat ondersteuning kan bieden. Dus ook dat komt goed.

De groet’n, Hoaze.

Een beetje verlaat, zaten Hein en Toos aan de koffie. Normaal was het koffietijd zo rond half elf, maar vandaag was het al elf uur geweest. Hein had het idee dat het plakje gemberkoek vandaag ook dunner was, als wat hij normaal gewend was, maar dat kon ook verbeelding zijn.  Toos had er waarschijnlijk al rekening mee gehouden, dat de eetlust van Hein om 12 uur soms niet optimaal was en een dikke plak koek zo vlak voor het eten zou daar geen goed aan doen.

Hein was nog een beetje “nosterig”  van gisteren. Niet dat hij kwaad was of zo , maar gewoon “niet goed te passe.”  En van het naar buiten kijken werd je ook al niet vrolijk. Het was echt “grienderig” weer met een zo’n kille vochtige oostenwind. Het begon gisteren allemaal nog zo goed, het zonnetje scheen en zijn humeur was helemaal top. Hij had met Toos een flinke wandeling gemaakt. Het “rondje Mariënheem” met z´n 4 ommetjes in een grote boog rond het dorp doet het nog altijd goed. Onder de cappuccino bij de Bagatelle, zagen ze een auto voorbij komen met daarin een vrolijk zwaaiende sinterklaas met echte zwarte pieten. Niks mis mee zou je zeggen. Tot ze ongewild mee moesten luisteren, met een discussie tussen twee echtparen aan het tafeltje naast hun. De meest onzinnige argumenten over wel of geen zwarte piet en  roetveegpiet en witte piet, werden ter sprake gebracht zonder dat de een naar de ander luisterde. Het leek wel of het er alleen maar ging om wie het hardst kon schreeuwen. De ober had al eens een keer heel voorzichtig gevraagd of ze nog iets wilden drinken, maar ook dat bedaarde de gemoederen niet. Het gekke van de situatie was dat de echtparen het onderling ook niet eens waren met elkaar. De vrouw van het ene stel was het eens met de man van het andere stel en omgekeerd. Het was dus een soort “vreemd gaan in het openbaar” waarvan alle gasten volop mee konden genieten. Een onzinnige discussie, waar je niet goed van werd en te gek voor woorden.

Terwijl Hein een hapje van zijn dunne plakje gemberkoek nam rinkelde zijn mobieltje en gaf aan dat er een “appje” binnen kwam. :  Opa waar zaten jullie zaterdag, we hebben met 4-3 gewonnen en o ja …. die droge worst die ik van jou heb gewonnen, daar mogen jullie wel alvast een stukje van opeten , dan kom ik met sinterklaas de rest wel op halen. Hein vrolijkte helemaal op, en zei tegen Toos  “Het blijft toch mooi die sinterklaastijd en het maakt niet uit, of de pieten nu zwart of bruin of wit zijn,  want een ding blijft zeker”

“Eerlijk zullen we alles delen zelfs een droge worst”