In de tuin zitten, met een koud drankje in de hand, een hommel die traag voorbij zoemt, een vlinder die van bloem tot bloem fladdert, onder een warm zonnetje en misschien een heel zacht briesje – dat is het zomergevoel. Op de achtergrond de bel van de draaimolen en muziek vanuit de tent op het terrein van het Midzomerfeest. Twee weken ná het werkelijke midzomerpunt dan. En gelukkig maar, want doordat het twee weken was uitgesteld in de hoop dat er voldoende versoepelingen zouden zijn, hebben we weer een fysiek feest!

Bij deze titel kan men zich natuurlijk van alles voorstellen. Wortels om te eten. Van die oranje, waar je oranje van wordt als je er serieus veel van eet. Ik kan het weten, de gele schmink was wel eens niet zichtbaar op mijn gezicht. Die eetbare wortels zijn er ook in geel, wit en paars, maar de oranje variant vinden we het meest in de supermarkt.

Dat er zoveel moois is, als je maar kijkt: Als ik samen met man door een druilerig bos wandel. Dat er voor jongste weer dingen rondgemaakt zijn. Als mijn dochters samen de slappe lach hebben. Dat dat is om een grapje van hun vader, mijn man. Als mijn man mij aan het lachen maakt.

De zomervakantie is al weer weken voorbij, dus we hebben ons met z’n allen allang weer misselijk gegeten aan de chocoladekruidnoten. De winkels liggen ook alweer vol met kerstballen. Maar voor de Goedheiligman arriveert, dit jaar zonder publiek, hebben we nog een paar feestdagen: Halloween, Allerheiligen, Allerzielen. Ja, dat Halloween is een Amerikaanse opgepompte feestdag – maar ze is wèl afkomstig uit onze eigen contreien. All Hallow’s Eve betekent zoveel als de avond voor de gedenkdag voor alle heiligen.